niedziela, 13 listopada 2016

14 LISTOPADA - ŚWIATOWY DZIEŃ WALKI Z CUKRZYCĄ


Cześć kochane!
Dzisiaj odbiegnę od tematów kosmetycznych, ale poruszę kwestie bardziej zdrowotne. Jutro obchodzimy światowy dzień walki z cukrzycą. Mimo, że nie jest to "nowa" choroba to świadomość w kwestii leczenia i samobadania jest zbyt mała. Często problem jest bagatelizowany. Wysoki bądź niski wynik stężenia glukozy we krwi uznajemy jako jednorazowy wybryk, potem zapominamy o incydencie. Cukrzyca, jak i każda nieleczona choroba, ciągnie za sobą wiele nieprzyjemnych konsekwencji. Jeśli jesteście zainteresowane tematem zapraszam Was do dalszej części wpisu.


TYPY I OBJAWY CUKRZYCY
______________________


Cukrzycy nie możemy zaszufladkować do jednej kategorii. Występują róże typy choroby, ale najczęstsza klasyfikacja opiera się na podziale na cukrzycę typu I i II. Oprócz tego wyróżnić można między innymi typ Lada, monogenową, ciążową i wtórną.

Cukrzyca typu I (insulinozależna) stanowi około 10% wszystkich typów cukrzycy. Spowodowana jest zniszczeniem komórek trzustki produkujących insulinę. W zależności od źródła, można stwierdzić, że początek zachorowań przypada na około 10-14 rok życia. Ten typ cukrzycy nie jest dziedziczny, lecz predyspozycje owszem.

Objawy:
- ogólne osłabienie i senność
- duży apetyt
- utrata wagi
- duże pragnienie
- częste oddawanie moczu
- przesuszenie skóry
- powstawanie zajadów
- rozdrażnienie





Cukrzyca typu II (insulinoniezależna) - podłożem tego typu nie jest brak insuliny, ale jej nieprawidłowe działanie w organizmie. Stanowi nawet około 85% wszystkich zachorowań na cukrzycę. U osób cierpiących na ten typ cukrzycy nierzadko można zauważyć otyłość i nadciśnienie tętnicze. 

Objawy:
- duże pragnienie
- częste infekcje układu moczowego
- częste oddawanie moczu
- osłabienie
- w oddechu chorego można wyczuć aceton


JAK LECZYĆ?
___________

Koniecznością jest zdrowa, zbilansowana dieta z odpowiednimi proporcjami cukrów, białek i tłuszczów. Nie obędzie się także bez racjonalnej aktywności fizycznej. W przypadku cukrzycy typu pierwszego całe życie będzie nam towarzyszyć podawanie insuliny. W przypadku cukrzycy typu drugiego zastosowane mogą być leki doustne pobudzające wytwarzanie insuliny w trzustce oraz zmniejszające stężenie glukozy we krwi. 
Do pomiaru glukozy we krwi przyda się glukometr. Glukometr jest to urządzenie służące do szybkiego, precyzyjnego pomiaru oraz bieżącego odczytu poziomu cukru we krwi wykorzystujące specjalne paski testowe z wtopionymi elektrodami lub odczynnikiem chemicznym. Dokładny wynik uzyskujemy w ciągu kilku sekund.
Mój zestaw zawiera: glukometr, nakłuwacz z końcówkąlancety jednorazowe (10 sztuk), pasek kontrolny, instrukcje (użycia zestawu, wykonania testu, użycia pasków testowych), książkę wyników, baterię, etui oraz kartę gwarancyjną.



Przy glukometrach należy przyjąć dopuszczalny błąd pomiaru. Za prawidłowy wynik glukozy (na czczo) z krwi żylnej uznaje się od 70 do 99 mg/dL. Od 100 do 125 mg/dL  to stan przedcukrzycowy, a powyżej 125 mg/dL przynajmniej w dwóch pomiarach interpretuje się jako cukrzycę. W moim glukometrze producent podaje, iż wynik w granicach normy do od 70 do 110 mg/dL na czczo, a 2 godziny po posiłku poniżej 140 mg/dL.


Mój post miał za zadanie poszerzyć świadomość dotyczącą tej choroby. Nie jest artykułem medycznym, więc w przypadku chęci zaczerpnięcia szerszej wiedzy zachęcam do skorzystania z portali medycznych na których można znaleźć dużo wartościowej wiedzy. 

26 komentarzy:

  1. Bardzo obszerny i ciekawy wpis ;)
    Ja staram się co jakiś czas kontrolować cukier by sprawdzić czy wszystko jest w normie ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Prawidłowo :) warto czasami się zbadać i mieć świadomość co się dzieje w naszym organizmie :)

      Usuń
  2. Post bardzo ważny i poruszający niezwykle istotny temat :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie, często cukrzyca jest ignorowana :(

      Usuń
  3. O matko nawet o tym wszystkim nie miałam pojęcia :O

    Zapraszam http://ispossiblee.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  4. Bardzo fajny post, warto informować o tego typu sprawach :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Cholera, przypomniałaś mi, że miałam pójść na badanie cukru, wczoraj były u mnie darmowe :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O widzisz :D to koniecznie trzeba iść! Mały koszt a o zdrowie warto dbać :)

      Usuń
  6. Tak na marginesie - na CT1 można zachorować i znacznie później (i znacznie wcześniej) niż między 10 a 14 rokiem życia. Mnóstwo znam kilkuletnich dzieciaków-słodziaków, a ja sama zachorowałam tuż przed trzydziestką ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, zgadzam się - te 10 a 14 lat to statystycznie przedział w którym najczęściej pojawia się choroba ;) też znam nawet osoby przed 50 u których dopiero co wykryto cukrzycę :)

      Usuń
  7. Pięknie opisałaś Kinga :) Cukrzyca to bardzo poważny temat, przeważnie jest rozpoznawana, kiedy są już powikłania. Lepiej zapobiegać i badać się regularnie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję :)
      Zgadzam się - lepiej zapobiegać niż leczyć :)

      Usuń
  8. U mnie w rodzinie kilka osób walczy z cukrzycą temat bardzo dobrze mi znany. Sama jestem pod kontrolą lekarza bo jestem w grupie zagrożenia...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To niedobrze :( ale liczę, że cukrzyca Cię nie dorwie :)

      Usuń
  9. Też pisałam kilka słów o cukrzycy. Jestem przerażona ilością chorych osób w Polsce. Mam nadzieję, że nasze posty zwrócą uwagę na ten problem i przynajmniej kilka osób się przebada.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie... też te liczby mnie przerażają :( oby miałaś rację i nasz post na coś wpłynie :)

      Usuń
  10. Pamietaj jak pisałam kilka lat temu licencjat z cukrzycy i przeprowadzałam badania na 100 osób:) Dobre i mocno pouczające czasy. Trzeba mówic/ pisac o problemie glośno - uświadamiać ludzi

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie... mimo to wydaje mi się, że cukrzyca często jest ignorowana ;/

      Usuń
  11. Mam nadzieję, że nigdy nie będę miała cukrzycy, mam hemofobie i nie wyobrażam sobie mierzenia cukru ;/ przydatny wpis kochana <3

    OdpowiedzUsuń
  12. Mój Tata choruje na cukrzycę, wiem co to znaczy...

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za każde odwiedziny i każdy pozostawiony komentarz!
Jest to dla mnie niesamowita radość i motywacja do dalszego pisania :)
Staram się na bieżąco wchodzić na Wasze blogi i śledzić Waszą aktywność :)